Hayatın,
Coşkulu demleri geçipte birgün
Sadece mazide kalınca güzelliğin
Hatıraların sisli tayfına bakıp
Hiç sönmeyen bir ışık görürsen
Beni hatırla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Antoloji'ye hos geldiniz.. Siir dunyasini renklere boyayacaginiza eminim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta