Beni güzel hatırla…
Bu, bir insana bırakılan son mektup.
Ne sitem olsun satırlarında ne de bağıran bir kırgınlık.
Sadece susarak anlatılan bir vedâ.
Varsay ki Kırşehir’in Kervansaray Dağı’ndan kopup gelen bir rüzgârdım;
Kümmetaltı’ndan geçtim, dokundum ve kayboldum.
Ya da Kümbetbaba Sokağı’nda ansızın bastıran bir yağmur oldum;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ben daha bu sabah ona özrümü beyan ettim. Başkalarının ayrılık şiirlerini okuyup size küsersem üzülmeyin diye derdimi anlattım. Ama yine başkaları yüzünden ona küseceğim diye korkuyorum. Başkası başkasını terk ederken gidip onu kırk yerinden ısırıp acıtıp acıtıp ağlatacağım. Hau sızılarla kıvranırken beni güzel hatırlayıp unutmaz bir müddet
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta