“Hepimiz bir avuç toprak olmamıza rağmen,
Ne kadar farklıyız…
Hayata bakarken, benim gördüklerimi görmenize imkan yok.
Size yaralarımı göstersem,
anlamayı deneyebilir misiniz?
Sizinle göz göze bile gelemiyorken,
siz beni gerçekten görbilir misiniz? ”
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta