Beni görmezden gelme.
Sömürge imparatorluğu kurdun gönlümde.
Şimdi her taraf sen olmuşken,
Her saat, seninle yaşanmayı beklerken,
Beni görmezden gelme.
İkimizin hayali vardı martılara atılan simitlerde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta