Beyaz bir güvercinin kanadında yakaladım hayatı ve sonra yüreğine kondum beni ellere sorma ne olur sen anla günmü gördük be gülüm poslu bir gökyüzünde asılı kaldı düşlerimiz yarınmı gördük be gülüm bir yetimin mahsum yüzünde emanet kaldı gülüşlerimiz gözlerinde kirpikledim hayatı bırak öle kalsın beni ellere sorma ne olur sen anla.....
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




hayat anlamaktan ibaret. anlayana!
ellerinize yüreğinize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta