Nereye gidiyorum bu karanlıkta,
Sonsuz bu yolculukta,
Bir nefes alamıyorum hakkıyla
Tövbesizim dayanamıyorum,yutkunamıyorum
Lütfen bir yol,bir aydınlık,bir nur ver ALLAH'ım
Bu sonsuzlukta kaybolurken, bu beden
Yalnızım işte çaresiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




insanlar duyarmı bilemem,ama tanrı kesinlikle duyacaktır.önünüz aydınlık,geleceğiniz güzel olsun.şiirlerinizin hepsi çok içten.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta