Beni çok seviyor deyip Şiiri - Murat Ülkü

Beni çok seviyor, bensiz yapamaz deyip,
Sakın ha aldanıp boşuna şımarmayın.
Vefasızlık zehrini gizli gizli yedirip,
Güvenimi sarsıp da sabrımı sınamayın.

Bir gurur kalesidir ruhumun her bir taşı,
Yıkılırsa altında kalır tüm anılarım.
Gözümden akıtmayın tek bir damla gözyaşı,
Silerim geçmişi, en derinden yanarım

Bana çok güvenmeyin, sükûtum sizi yakar,
Gölgesiz yürürüm ben, yalnızlık bana yoldaş.
Ruhumun içinden sessiz bir nehir akar,
Sanmayın ki bu yolda ararım bir arkadaş.

Ben herkessiz yaparım, alışkınım bu hâle,
Ne bir boşluk hisseder, ne bir sitem ederim.
Dünya kalsa üstüme, girmem hiçbir vebâle,
Kendi içimde yürür, kendi yoluma giderim.

Varlığım bir emanet, yokluğum ağır gelir,
Kadrini bilmeyene gönül kapım sürgülü.
Kimse sanmasın beni bu yollarda eğilir,
Ruhumun her bir yanı, bin bir dertle örgülü.

Gidenin yeri dolmaz diye bir kural yoktur,
Ben boşluğu severim, kalabalıktan öte.
Gönlümün heybesinde sitemim, ahım çoktur,
Hacet yok artık daha başka bir hikâyete.

Sarsılan güvenlerin telafisi bulunmaz,
Kırılan bir kalbin dikişi tutmaz asla.
Vefasız olanın hüzünlü meşki okunmaz,
Yürürüm bu yollarda sadece kendi yasla.

Şımaran yüreklere sükûtum bir cevaptır,
Ben sustukça sanmayın yenilgiyi tattığımı.
Herkessiz yaşayabilmek en büyük sevaptır,
Görün artık dünyayı nasıl da fırlattığımı.

Kendini vazgeçilmez sanan o gafillere,
Söyleyecek tek sözüm, tek bir cümlem kalmıştır:
Kulak verin şu sessiz, o derin menzillere;
Benim bir ara kendimsiz yaşadığım olmuştur.

Garip Murat der ki; söz bittiği içindir,
Artık ne bir heyecan ne de bir heves kaldı.
Bu kaçıncı gidişin, bu kaçıncı niçindir?
Ben kendimden geçeli, bende bir nefes kaldı.