Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
'Yaratmak' fiili yerine baska bir kelime kullansaydiniz, benim gibi dar görüslülerin beyinlerinde soru isaretleri acmamis olurdunuz...
Bu kelimeyi cikardigimda siir gayet güzel... öze dönüsümüz insaAllah temiz olur..
baki selamlar...Y.akkaya...
Bireyin kendi özüyle karşılaşma çabası gibi...Çok şıktı,kutluyorum sayın şair...
kendine dönüp sorgulayan okadar azaldı ki kaleminize sağlık
Mesut Özbek
bulmalı,, tebriklerimle
Gerçek özün bulunabilmesi ne denli mümkün bilmem ama bir özünün olduğunun bilincine varması bile hayli yol gitmiş olduğunu anlatır insanın.Yaşam varsa özüyle olmalı diyor kutluyorum Sn.Aydemir.saygılarımla.
Herşey birgün öze dönecek ama dönmeyecek gibi yaşayanlar yüzünden bugünler yüreğinize sağlık esen kalın.
Yazdıran yüreğe gönülden tebrikler...
Her şey bir gün öze döner, İnsanoğlu bunu bir anlayabilse zaten her şey çözüme ulaşmış olur...
Yüreğinize sağlık kutluyorum...
Saygılarımla...
kaleminiz var olsun, Mehmet Bey...beğeni ile okudum şiirinizi...nicelerini dilerim...en içten saygılar
En güç olandan bahsediyorsunuz Mehmet Bey...
İnsan, kutupları bulur... En yüksek dağı da, en çukur gölü de bulur...
Hatta insan, insanı da bulur, tanır, bilir, sever... Ama kendisini çok zor bulur, çok zor tanır...
Belki de 'kendine taraf' olduğundandır... Yanlı davrandığından, kendisini koruma ihtiyacındandır...
'Özünü bulan', keşfeden insan, evrenin sırrını da neredeyse keşfetmiş olur...
Tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta