Beni Bu Şiiri - Ersin Kurt

Beni bu unutulmuşlukla baş başa bırakıp gidemezsin
Yola koyulmakla yoldan çıkmak kararsızlığındayım
Cami ile bayi arasındaki mesafe bir cadde
Biliyorsun, tüm yanlış tercihlerimin sebebi sensin
Bak, bana doğruyu gösterecek kimse yok görünürde

Beni bu kendimle yüz yüze bırakıp gidemezsin
Her tarafım ağrıyor ve ağırıma gidiyor terk edilmek
Hem, daha dün Ankara'da Rus bir dansçı
Yalnızlıktan sebep kendini para kazandığı direğe astı
İnanmayacaksın ama gitmen ölümüm demek

Beni bu toplumla gırtlak gırtlağa bırakıp gidemezsin
Artık, her önüme gelen doğası gereği arkandan konuşacak
Hiçbir koşulda sana asla toz kondurmam, bilirsin
Yine seni savunmam gerekecek ki bu ayağıma sıktığım kurşundur
Eminim, şefkatim aylarca kendime olan hıncımı avutacak

Beni bu öfkeyle göz göze bırakıp gidemezsin
Kendime zararım dokunur kimseye bir şeycik olmaz
Kabul, ben bu aşk maratonunu bitiremeyeceğim onu anladım
Fakat deli bir damar var kalbime yakın, hiç akıllanmaz
Şimdi benim bu sapkın hırçınlığımla kim, nasıl baş etsin?