Beni Benden Sor Şiiri - Madu Bellaa

​BENİ BENDEN SOR

​Sor beni...hangi yalçın uçurumdan koptum.
Yolum hangi denizlerin feryadında dindi,
İsmim hangi mezara emanet edildi,
Hangi karanlık boşluğun bağrına sindi.

​Gözlerimde birikmiş kadim kederler var,
Islak hatıranın sızısıdır bu sancı.
Susmakla çıldırmak arası dar bir nefes,
Geçti ömür, elde kalmadı tek bir iz.

​Yarınlara dair inancım tükendi, bitti,
Yükü taşımaktan yoruldu yorgun omuzlar.
Hangi zamana takıldım, hangi yolda yandım.
Sessizliğin kör kuyusunda rehin kaldım.

​Nefesim kuyularda hangi kana bulandı.
Zincirler kırdığım haykırışım nerede,
Uyanmak için hangi rüyayı görmem gerek,
Kırılan aynalar hangi gerçeği sakladı,Benden,

​Gözyaşım hangi yeminleri boğdu derinden.
Hangi sızı bu kalbe miras kaldı dünden..
Sustuğum ne varsa içimde bir fırtına,
Varlığım, yokluğun en ağır şahidi.

​İşte ben, sorduğun soruların boşluğuyum,
Boğazda düğümlenen o hıçkırık benim.
Yaşadıklarımdan sor, sevdiklerimden sor,
Kayıp giden ömürden, hayallerimden sor.

​Sorma beni meçhule, sorma ele sakın,
Ruhumdaki yangın dünden daha yakın.
Bakma başkasına, uzağa gitme hiç,
Gel de bu enkazı, beni benden sor....

​MADU BELLAA...
16..07..2025....