Başımda bir ümit yelkeni, yüzüyorum bu şehri baştan başa.
Elimde kelimelerin karma karışık dizildiği, bir kara tahta.
Aklım bir Dünya, dönüyor bir o yana, bir bu yana.
Çözdüm kelimeleri her harfinde sen çıkıyorsun.
Yaşam akan bir nehir kadar hırçın, alıp götürüyor beni.
Karşı durmak ne mümkün gidiyorum taşlara çarpa çarpa.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta