Başımda bir ümit yelkeni, yüzüyorum bu şehri baştan başa.
Elimde kelimelerin karma karışık dizildiği, bir kara tahta.
Aklım bir Dünya, dönüyor bir o yana, bir bu yana.
Çözdüm kelimeleri her harfinde sen çıkıyorsun.
Yaşam akan bir nehir kadar hırçın, alıp götürüyor beni.
Karşı durmak ne mümkün gidiyorum taşlara çarpa çarpa.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta