Beni Bana Bırakın Şiiri - Fatma Soylu

Kırıldığım yerden değil yorulduğum yerden sustum bu kez
‎Hakkımda kurulan her cümleyi bir kefen gibi giydirdim zamana..
‎Kim hangi uçurumun kıyısından bakıyorsa bana
‎Beni o derinliğin rengiyle boyasın hiç itirazım yok.
‎Şu yalan dünyanın bütün günahlarını yükleyin omzuma
‎Bütün yanlış yolların sonu ben olayım razıyım..
‎Yeter ki o bitmek bilmeyen gürültünüzü çekin üzerimden.
‎Bir kuşun kanadında unuttum bütün savunmalarımı
‎Yıldızların bile üşüdüğü o ıssız tepelere sığındım.
‎İnanın o kötü masallar  o hırpalanmış cümlelere..
‎Benim artık haklı çıkmaya ne dermanım var, ne mecalim.
‎Anlaşılmanın o ağır kefenini ruhumdan sıyırdım
‎Şimdi bir gurbetçiyim kendi içimdeki uçurumlarda.
‎Beni sadece
‎Efkarımın üzerinden süzülen o muazzam ayla
‎Rüzgarın bile fısıldamaktan korktuğu o tenha kıyıyla
‎Ve her harfi bin sitem taşıyan o dilsiz yalnızlığımla...
‎Beni sadece kendimle,
‎öylece...
‎Kendi halime bırakın...
‎