Senin bana güldüğün gibi gülerlerse sana,
Ateşlerde eriyip giderse ümitlerin,
Canını yakarsa hasret şarkıları,
Ve zaman buz keserse apansız,
Beni anlarsın…
Ve yaprak misali düşerse yerlere umutların,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yine güzel bir sevda şiiri... Sevgiliyi anlamak için yerinde olmak gerek..
Şiirinizi beğenerek okudum.
Gönlünüze kaleminize sağlık.
Tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta