Damarlarım!
Titreyeceğini biliyordu evvelden,
Kalbim kaçamak güreşeceğini anlamıştı o gün.
Dallara asılan yapraklar,
Kuzeyinde yosunlu gövdeler,
Karınca tepeleri,
Kitabın üzerindeki işveli resimler,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Sevdiğimin adı İstanbul’da bir tepedeydi.
Kaldırın İsmail’i ıslanmasın kalbi.
Beni koysun dağa Habil, Kabil yetişmeden
çok güzel bir şiirdi yazan yüreğe selam olsun
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta