sardı yine akşamların hüznü
bahar beklerken yine güzmü
bagrımda yanan kor mu közmü
kendimi kendimden aldı akşam
güneşin ışıkları dagların tepesinde
ızdırap uzak degil tam ensesinde
kabuslarla dolu akşamın gecesınde
kendimi kendimden aldı akşam
yalnızlık damarımda dermansız dert
dost olmadıgı gibi kalmadı tek fert
çelikden daha soguk daha da sert
kendimi kendimden aldı akşam
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta