sardı yine akşamların hüznü
bahar beklerken yine güzmü
bagrımda yanan kor mu közmü
kendimi kendimden aldı akşam
güneşin ışıkları dagların tepesinde
ızdırap uzak degil tam ensesinde
kabuslarla dolu akşamın gecesınde
kendimi kendimden aldı akşam
yalnızlık damarımda dermansız dert
dost olmadıgı gibi kalmadı tek fert
çelikden daha soguk daha da sert
kendimi kendimden aldı akşam
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta