Ey fâni sevgili!
Sendeki Aşk var ya, denilir nasıl?
Ölmeden yaşarken öldürdü beni;
Sâyende eriştim Hakk'a velhâsıl,
Bendeki gizlenen buldurdu beni..
Yüzündedir mânâ, gözünde mânâ,
Turâbın vardığı şâh eser rânâ!
Kast ediyor sanki durmadan câna,
Daha gonca gülken soldurdu beni..
Ne zamana kadar söyle yakacan?
Vefâsız, hayırsız böyle bakacan?
Tutup bir de deli zili takacan,
Yeter bu hasretlik yıldırdı beni..
Gönlüm teselliye inan kine tok,
Yoksa öğüt veren öylesine çok;
Kaşların yay imiş, kirpiğinse ok,
Bağrıma saplandı, deldirdi beni..
Başkadır bambaşka iyi bil yerin,
Gözlerimde gören Aşkındı ferin,
Damlasın velâkin sırların derin,
Uçsuz ummânlara daldırdı beni..
Zâten öleceğim yolunda olsun,
Sînime topraklar elinle dolsun,
Hayatın renkleri Aşk ile solsun,
Ecel vakti bile güldürdü beni..
Gönlümün mecâzi sensin kadını,
Mısralara koydum eşsiz tadını,
Duyar mı Tarsusi hiç kul adını?
Aşkın herkeslere bildirdi beni...
Kayıt Tarihi : 14.4.2017 17:29:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Adem Kaçar](https://www.antoloji.com/i/siir/2017/04/14/beni-228.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!