Söz söyledim amel edip uymadım,
Konuştular doğruları duymadım,
Yemek yedim haram var ki doymadım,
Yokuşa sürdüm de yordular beni.
Kendime istedim ona yer eştim,
Menfaatte herkes ile direştim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta