Her arkamdan bir rüzgâr değip, fısıltıyla esince içime,
Ve ardıma dönüp de uçsuz bucaksız bozkırları izleyince,
Oturunca içime geçmişten, ardımdaki çölden bir özlem,
Bir zamanlar çayır olan, kurak ve kavruk kumullardan,
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




Sevgi ve dostluk çöldeki vahadır
Odur bizim güzelliğimiz
çiçek açan özelliğimiz
Öyle bir güç vardır ki onda
saçımız sakalımız ağarsa bile
geri gelir gençliğimiz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta