Belki bir gün gün ışığına çıkartırım acılarımı.
Sen acılarına yanarsın, ben senin bana bıraktığın
ömürlük yalnızlığıma.
Söyle şimdi nerede kaldı o öz güven
Benden sana armağan olsun.
Bakma öyle onca emeğin boşa gidişi büküyor boynumu.
Kaç damla göz yaşı, söndürür yürekteki yangını.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




. Şair için şiir yüreğini ötekine çevirerek ötekini dizelerinde yazmak değilmidir. Bu öteki bazen bir insan bazen de bir nesne yada kavram oluyor.Her dizede tatlı bir anlatı vardı. devamı dileğimle başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta