Sana çarpa çarpa parçalandı benliğim.
Ne kadar toplayıp birleştirsem de yeniden,
Her seferinde bambaşka biriyim.
Şöyle bir baktım da kırıldığım yerlerden,
Gittikçe daha çok sen, daha az ben gibiyim.
Yeterince sen olmayan her şeyden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta