Benden önce gittin, hak bahçesine
Seni nankör seni, yar diyemedik
Gökyüzünde uçan, kartanesine
Gönüllere düşüp kal diyemedik
Acılar içinde, çok yorgun düştü
Bilirim ki sönmez, ateşte pişti
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




'Sıra mıdır', kader midir?
Gerçek belli Dost... 'Gelen gidiyor...' Sevenlerden biri kalıyor, düzen böyle...
'Kal' diyememek acıtıyor elbette... Desek kalabilir miydi?
Dua ile, hayırla yad ediyor, şiirini kutluyorum Bahattin Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta