Atam sahipsiz kaldık, dost ülke kalmadı
Sorunsuz komşu tezini, kimse bilmedi
Cumhuriyetini yıktı, hesap vermedi
Bunları sana demeye utanıyorum
Ataya küfredebilen, yobazı gördük
Verilen fetvalara, ses etmeden durduk
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta