Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sayın Bilal Özcan,
Şiirime yapmış olduğunuz yoruma yürekten teşekkür ediyorum; yüreğinize sağlık...
Sevgi,yürekten değilse eğer…!
… aynı havayı solumanın
… kendimizi kandırmanın
… sevda aleminde dolaşmanın
ne önemi varki…?
evet haklısınız yüreğinize sağlık kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta