Bendeki Seni Sana Bırakıyorum

Bahçe duvarından sızan sisli karanlıkta,
Gölgeler oyun oynuyor yıkık duvarlarda.
Tenime dokunuyor soğuk, gri dumanlar,
Titriyor içim baykuş gözlerinin bakışında.

Mezarlık gibi sessiz ve ürpertici nefesin,
Donduruyor kirpiklerimi; yüzüm buz kesiyor.
Kurt kapanı sana gelen yollar.
Tozlu, dar patikalarda,
Dal çatırtısı, yaprak hışırtısı attığım adımlarda…

Demir kafese hapsettin sırça ruhumu,
Korku tüneli gibi karanlık gülüşün.
Mezar taşlarında kaybolan isimler gibi,
Çürümüş yüreğinde kalmamış sevgi kırıntıları.
Oysa ben sana gelirken eski günlerin hatırına…
Şimdi ölüme giden sayılı nefesleri yaşıyorum,
Kalbinin en karanlık kıyısında.

Güzelliğe dair ne varsa atmışsın cadı kazanına.
Belli ki hiç dokunamamışım var sandığım kalbine.
Sihir yapmışsın aklıma, fikrime;
Görememişim senin buzdağı tavırlarını.
Şimdi veda vakti.
Ve bırakıyorum sana,
Bendeki seni…
Bırakıyorum sana seni.
Nejla Turan