Sendin beni damla dam la ıslatan
Kurumuş gözyaşlarınla yağmur gibi,
Hasret yağıyor kapadım gözlerimi sonsuzluğa,
Aydınlanırdı her gecemde karartılar.
Yıldızlar belirirdi yavaş, yavaş
Sönerdi içimdeki sevgi, volkanı,
Ölüm dalgalarında kaybolmazdım
Depremler yıkmazdı umut duvarlarımı,
Yok, olmazdım böylesi karartılarda
Dur diyemedim dökerken gözyaşlarımı
Diyemez miydim dur gitme kal
Yanmazdık kül olmuş sevdanın volkanında
Vurgun yedim ölüm dalgalarında
Kayboldum sonsuzluğunda bakışlarının
Bir ılık yel esse diye beklerken
Ateşler savurdu küllerimi esen yele
Varılmaz oldun ulaşılmaz oldun yasak oldun
Yok, ettim içimdeki seni bitirdim sendeki beni
Zennehar Yılmaz
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




yürekten teşekkürlerimi sunuyorum okuyan gözler gözyaşını tebessümden döktürsün ağlattığının iki katı güldürsün
başarılı bir çalışma
şiir okuyucusunu yormayan
gizemli anlatımlarla donatılmış
harika bir eser
paylaşımı yürekten kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta