MAVİ tonun ufkundayım hep,
özgürlüğe açım çünkü,
GRİnin ise ıssız soğuk,kapalı koridorlarında.
SARIya dem vururum baharın ilkinde,
Zifiri SİYAHın aklından haz almam, yıldızlarım o yüzden hasımdır ona.
YEŞİLi kabem bilirim,
Papatyadaki BEYAZlık geçmişim,güvercinde ki ise geleceğimdir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta