Zaman her şeyin ilacıdır derler gülüm
Ama yok benim yaralı gönlüme ilaç
İstemezmiydim kanayan kalbime bir çare
Arar bulurdum onu gece gündüz muhakkak
Buğlu camımı siler bakarım dısarıya her gün her akşam
Sarılmış kol kola bütün aşıklar akıyor ırmak gıbi
Bense yarimin elini tutamıyorum sadece bir hayal
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta