Yolun hiç kapıma gelmiyor artık,
Oysa biz eskiden her yerde vardık.
Ne oldu acaba çok uzak kaldık,
Arayı açmışsın benle mutluluk.
Ben sana darıldım gelmedin diye,
Bir haber vermedin bilmem ki niye.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta