Sabahın buğusunda kaybolmuşsun çoktan.
Ne bir dostun var ne seni saracak bir insan.
Kılavuzların ıslak, kalemlerin akmış gömleğine.
Boyanmışsın boydan boya mavinin bencilliğine.
Kaderi kendin için yazdırmaya başlamışsın.
Kolların aşınmış kendine sarılmandan sürekli.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta