Bir mil çek gözlerine hayatın
Ve kır ayaklarından
Dursun yerinde.
Bir fidan dik,
Boy versin gelişsin.
Kimse için yapma bunları
Bu kez kendin için olsun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




kendin için ve yüreğince...
güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta