Gecenin ıssızlığındayım,
Buzulların altında sönmeyen volkanlar
Bir kısmı toprakta çürüyen sözler
Tepeyi saran yıldırımdan kaçan karıncalar
Korkudan çığlık atan aslanlar
Sisli karanlık acınası geceler
Sevgisiz saygısız yürekler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta