Müthiş bencil bir insansın sen
Ben ben ben demekten
Sen demeyi öğrenemedin sen
Şimdi çık git, çık git istersen
Ama Kapım her zaman açık sana
Beklerim
Sen demeyi de bir gün öğrenirsen
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Sondan 3. mısrada anlam kaymış.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta