Gözyaşı gönlün yağmurudur aslında, gönül üzülünce gözler toplar bütün tanecikleri bazen usulca yağar, bazen sağnak sağnak. Gönül sevince ve sevinince göz yine toplar tanecikleri biraz yağar, biraz durulur. Gönül kırılınca göz toplar toplar toplar ve bir fırtınayla yağmaya başlar, o vakit kimse durduramaz karla karışık gelen yağmuru. Gönül acı içindeyse eğer kimse görmez ama o gözlerden akan, ne yağmurdur, ne kar ne de sel, o gözlerden akan patlamış bir volkandaki ateştir sadece. İşte o ateşi de kimsenin söndürmeye gücü yetmez.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta