Her yerinden nasıl da incinmiş insanlar,
Yürekler hep paramparça,
Can kırıkları dolmuş hepsinin içi,
Hepsi sevmeye ve sevilmeye aç.
Geçmişin acınası aynası hep karşılarında,
O aynaya baktıkça gidecekleri yolu da göremiyorlar.
Hep bir beklenti, hep bir açlık,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta