Her yerinden nasıl da incinmiş insanlar,
Yürekler hep paramparça,
Can kırıkları dolmuş hepsinin içi,
Hepsi sevmeye ve sevilmeye aç.
Geçmişin acınası aynası hep karşılarında,
O aynaya baktıkça gidecekleri yolu da göremiyorlar.
Hep bir beklenti, hep bir açlık,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta