Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ezgi tadi var, agit yaslari var bu siirde. Vurgun kus gibi cirpinis, sevdigi göce gitmis yarali göcmen kus gibi akiyor siirin gözenekleri.. Yuregine saglik, dost
Dökülür gideriz İstanbul sokaklarından
Marmaranın karanlık sularına
Ben yürekten sen çaldıkça..........AKMAYA DEVAM SEVGILI DERIN..... KUTLARIMMM...SEVGIYLE...
Yanında bulsaydın eğer, acaba yüreğinden çalma gereği duyar mıydın? Belki de yalnızca hayallerle düşülüyor yollara ve şiirin kollarına!...İnsan ruhu fazlasıyla karmaşık, girift ve adeta içinden çıkılmaz bir labirenti anımsatıyor....İstanbul sokaklarına akmaya devam et Sevgili Derin...Ve şiire de...Tebrikler.
Naime Erlaçin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta