Neden bu kadar amansız, bu kadar zalimsin hayat?
Sustukça hep ezildim, kimseye hayır diyemedim.
İyiliğimin bedelini hep yalnızlıkla ödedim ben,
Değer verdikçe değersizleştiğimden yoruldum.
En kırılgan yerimden vurdular, hiç acımadan,
Yanlışlarını gördüm, sustum insanlık bende kalsın diye.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Aynen öyle zalim hayatın acıması yok kimini az yorar kimini ise öyle yorar ki nefes bile aldırmaz yorumunuz için çok teşekkür ederim. Saygılarımla
Sayın Veysel Abim kimi yormadı ki hayat
Aynen öyle zalim hayatın acıması yok kimini az yorar kimini ise öyle yorar ki nefes bile aldırmaz yorumunuz için çok teşekkür ederim. Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta