Vicdanınız rahat olsun.
Kendinizi suçlamayın, kalbinizi hiç...
Üzüldüğümü sanmayın, aldanmayın.
Ben sadece yoruldum...
hem de çok yoruldum.
Bir söz etmeyeceğim size.
Yine kendime kızacağım,
Bu yıkılmayan bedenimi ayakta tutan yüreğime,
"Seni kimse kıramaz" diyeceğim.
Neden mi?
Çünkü sizde o yürek hiç olmadı.
Kırılacak yer bırakmadınız ki bende.
Üstüne bir de gelip, bir kez daha kırmaya kalkışanları
seyredeceğim sessizce.
Yaralarımı sarmayacağım artık.
İçten içe kanasa da,
Ağlamayacağım.
Acisada tuz basacağım.
Biliyorum,
Bu yürek artık kırık bir vazo.
İçinde ne bir çiçek,
Ne de bir damla su kalır.
Ama çatlaklarından süzülen o ışıkla
Yürüyüp gideceğim.
Ben çok yoruldum,
Ama ne pes edeceğim,
Ne de insan sandıklarımı unuturum demeyeceğim
Sadece yolumu değiştireceğim.
Benimle uğraşmak isteyen varsa,
Arkamdan gelsin.
Geçip gideceğim…
Ama giderken bile pes etmeyeceğim.
Sadece yorgunum
Bu yalan dünyada...
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 03:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!