Ben Yine De Adam Gibi Sevsim

“Ben Yine de Adam Gibi Sevdim”
Ben sustum.
Çünkü bazı kelimeler
Bir kadının arkasından söylenmez.
Bazı sitemler
Yalnız kalınca içe akıtılır,
Kimseler duymadan,
Yalnızca geceler şahittir.

Ben sevdim.
Öyle böyle değil…
Yarım yamalak hiç değil.
Sonuna kadar,
Kaybetmeyi göze alarak,
Boynumu bükmeden,
Eğilmeden…

Ama sen anlamadın.
Çünkü sen,
Her sevenin bir gün vazgeçeceğini
Hiç düşünmedin.

Ben kolay vazgeçmedim.
Zor tuttum içimdeki fırtınayı.
Bir gülüşüne dünyaları sığdırırken,
Bir bakışınla darmadağın oldum
Ve sustum.
Çünkü bazı acılar
Sadece adamın içinde ağlar.

Ben sana kendimden verdim.
Zamanımı, sözümü, inancımı…
Sen giderken belki arkanı dönüp bakmadın,
Ama ben hâlâ arkandan
rüzgârına kapılmış bir dal gibi titriyordum.

Sen beni
Gitmekle cezalandırdın,
Ben seni
Kalmakla affettim.

Biliyor musun,
Her şeye rağmen
Ben yine de adam gibi sevdim.
Yalansız, pazarlıksız, gösterişsiz…
Belki sessiz, ama hep dik.

Şimdi buradayım.
Kaybetmiş gibi görünen,
Ama aslında hiçbir şeyini bırakmayan bir adam.
Çünkü ben aşkı da gururu da
Aynı cümlede taşımasını bilirim.

Sen unutursun belki bir gün,
Belki çoktan unuttun…
Ama ben,
Seni sevmekten değil,
Sana verdiğim değerden utanmam.

Ve bir gün
Birisi sorarsa sana beni,
Kısaca de ki:
“Bir adam vardı…
Sevdi…
Ama ben göremedim.”

Şiir Hamit Atay..07.07.1982