Ben Yılmaz Öztürk sıradan basit biriyim kendi halimde
Bazen umutla insan aradım merhamtesiz insan yüreğinde
Bilmem denendir yalan ve sahtelik kol geziyor dörtbir yönde
Seven dostum çok gelirde yanıma ardımdan söven sövene
Kelimeler anlatırmı bilmemki isyanımı duymayan kulağa
Otuz biryıllık ömürde ruhum sığmıyor çamurlaşan toprağa
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Sayın Yılmaz ÖZTÜRK adaşım,
Başarılarının devamını diler, selamlarımı sunarım.
tebrikler yılmaz dosta
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta