Sahilde oturup düşündüm seni,
Kıyıya vuran dalgaları sen sandım.
Kaderin avuçlarından atıldım martılara
Simiti kapan bir martıyı sen sandım..
Seni düşünmekten alamıyorum kendimi
Sensizliği kıyamet sandım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta