İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Mü’minler yanarken, ben yanarım...muhtesem anlatimlariniz degerli dost! kutlarim
kaleminize sağlık abdullah bey ..sevgiyle.
Osmanlı ruhundan eser yoktur,
İnsanlık aşkı conide zordur,
İki ayaklı divane çoktur,
Mü’minler yanarken, ben yanarım...
Yanarız hepimiz, yanmayan nice gafildir. Rabbim sabır ve selamet nasib eyleye.
Selamlar ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta