Ben; yüksek dağların, garip çiçeği.
Ben; karanlık gecelerin,yalnız çocuğu.
Ben; susuz çöllerde gezinen yolcu.
Ben; patika yolların,çakıl taşıyım.
Sen; aydınlık ufukların doğan güneşi.
Sen; mehtaplı gecelerin,parlak yıldızı.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR. TEBRİKLER.
Yüreginize saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta