Ben; yüksek dağların, garip çiçeği.
Ben; karanlık gecelerin,yalnız çocuğu.
Ben; susuz çöllerde gezinen yolcu.
Ben; patika yolların,çakıl taşıyım.
Sen; aydınlık ufukların doğan güneşi.
Sen; mehtaplı gecelerin,parlak yıldızı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR. TEBRİKLER.
Yüreginize saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta