Ben Adem’im, sen Havva; aynı balçıktan beden,
Beraber kovulmuşuz, senin ile cennetten.
Kıskanırım ne olur, bakma sakın ellere,
Farz et ki şu dünyada, bir sen varsın bir de ben.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Harikulade.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta