Ben Adem’im, sen Havva; aynı balçıktan beden,
Beraber kovulmuşuz, senin ile cennetten.
Kıskanırım ne olur, bakma sakın ellere,
Farz et ki şu dünyada, bir sen varsın bir de ben.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Harikulade.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta