Ben, toprak ve sen…
Ha ben, ha toprak, ha sen…
Sen bana cefa çektir, ben sana gül vereyim
Sen kötülükte diren, ben ise
İyi huylarımdan bile taviz vereyim
Sen hep surat as bana, ben hep güleyim sana
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta