Hayatta çözemediğim iki kelime: Ben ve sen...
Birbirinden ayıramadığım ama birbirine de yakınlaştıramadığım kavramlar..."Ben" derken "seni" suçluyor, "Sen" desen "Ben" siz kemale eremiyordu. Zıtlığın iki kutbunda büyüyen mana, yakınlığın imtizacında yerlerde per-ü perişan oluyordu.
Bir an "Sen" haykırıyor, ruhun,bedenin her zerresinde; beklenmeyen bir an nasihat ediyor "Sen" "ben"in bitmek bilmeyen körlüğüne...
İşte böyle bir hakikat ki, "Sen" olmak için "Ben"in varlığına,
"Ben"i bulmak, idrak ve anlamak için "Sen" gerekir..Bilmiyorum başka ne anlatır ki bu derin hali....?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta