parkta oturmuş derdimi anlatıyorum,
her zamanki gibi o ağaca,
beni bir tek anlayanda, oydu dinleyende
hep konuşuyordum, o susuyordu
hep dinledi hiç bir şey söylemedi
ama hala anlatıyorum
o yanlız ağaca.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta