Sen,gül bahçesinin beyaz güvercini;
Ben, kaldırımların vazgeçilmez sevdalısı.
Sen, sevda şarkılarının ilk bestecisi;
Ben, ayrılık türküsünün son yapımcısı.
Sen, büyümüşsün bülbül nameleriyle;
Ben, sararmışım buğday taneleriyle.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




bu siir sanki yasanmisligin bir ifadesi. belkide siirin diger adi yasanmak istenilenlerin basit ama anlamli tezahuru . hangisi bilinmez ama gercekten anlamlica
geldiği gibi olduğu gibi
süsleme evirip çevirme kaygısı yok
sade ve içten dizeler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta