Sessizliğin o tatlı boşluğundayım.
İçimde bir ürperti ve kendimi bilmezliğim.
Bir sonbahar sabahıydı...
Mehtabın yanlızlığıydı gökle yeri birleştiren.
Evet saat dokuzdu ve çeyrek vardı ölüme.
Belki de ölmüştüm; ama hissetmiyordum kendi kendimi.
Kasımıydı,eylülmüydü
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




FİNAL daha iyi olabilirdi.... şiirin geneli çok haz verici...
SAYGILARIMLA
Şiiriniz yine çok güzel olmuş tebrikler....Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta